Skip to main content

ในโลกที่สอง โดวอนถูกสารวัตรซอคยองควบคุมตัวไปสถานีตำรวจอิลซองเพื่อสอบปากคำ ระหว่างที่นั่งรถ โดวอนสังเกตว่ามันเป็นวันเดียวกันและเมืองเดียวกันกับในโลกที่1ที่เขาอยู่ จะมีเพียงบางสถานที่เท่านั้นที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่น สถานีรถไฟมูคยองและโบสถ์มูคยอง ผู้คนที่ตายไปแล้วในโลกของเขา ยังคงมีชีวิตในโลกที่สองแห่งนี้ ส่วนคนที่ตายไปแล้วที่นี่ กลับยังมีชีวิตอยู่ในโลกที่หนึ่งที่เขาอยู่

มุนยองเห็นอาการของพี่ซังแทแบบนั้น ทำให้เธอนึกถึงนิทานเรื่อง “พระราชาหูลา” ที่ต้องระบายความลับที่อยู่ในใจออกมา หลังจากที่ ผอ.โอให้ยาระงับประสาทซังแทแล้ว เขาบอกคังแทว่า อยากให้ซังแทได้รับการดูแลอยู่ที่โรงพยาบาลสักพัก

ยอนจูนัดเจอกับแดฮยอนและบอกว่าจะเป็นมื้อสุดท้ายสำหรับเธอกับเขา
เธออยากให้เขาเลือกคนที่เหมาะสมก่อนจะลุกและกลับไปกับผอ.โจ

มีข่าวแพร่สะพัดออกไปเรื่องที่ คิมฮเยจาหรือแม่ของยอนจูคือผู้ถือหุ้นอันดับที่สอง
ของบริษัท อีกทั้งผอ.โจและยอนจูเคยอยู่ด้วยกันที่อเมริกาและถูกจับชนถุงชนแถมยังจดทะเบียนกันแล้วด้วย

โดวอนนั่งร้องไห้กอดศพซอคยองอยู่ที่ข้างทางรถไฟ และนึกถึงเรื่องราวเมื่อสิบสองปีก่อน หลังจากที่พ่อของเขาและซอคยองตาย และรับเธอมาอยู่ด้วยกันที่บ้านของโอมีซุก โดวอนรับปากว่าเขาจะดูแลปกป้องเธอเอง

เมื่อ โอมีซุก อีจองมิน และลูกทีมไปถึงที่หน้าห้องดับจิต โดวอนขอให้อีจองมินปลุกเขา เพราะขณะนั้นโดวอนมีสายตาพล่ามัวและเห็นภาพซ้อน

มุนยองชวนคังแทไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติเซเรนเกตี ประเทศแอฟริกา แต่ว่าคังแทไม่มีพาสปอร์ต เขาจึงชวนมุนยองไปเกาะเซจูแบบไปเช้าเย็นกลับ แต่มุนยองต้องการค้างหนึ่งคืน คังแทจึงบอกว่าหากค้างคืนก็ต้องพาพี่ซังแทไปด้วย ทำให้มุนยองไม่พอใจจนเหยียบคันเร่งเร็วขึ้น และไปหยุดที่โขดหินริมทะเล และทิ้งคังแทไว้ที่นั่น

ยอนจูเจอแซตบยอลที่บ้านของแดฮยอน อีกทั้งคุณแม่ยังบอกว่าเอ็นดูแซตบยอลเหมือนลูกสาวเลยให้มาอยู่ที่บ้าน ยิ่งทำให้ยอนจูเข้าใจแดฮยอนผิดไปอีก แดฮยอนพยายามอธิบายแต่ยอนจูก็ไม่ฟังและขอตัวกลับบ้านไป

เมื่อกลับไปถึงบ้าน ผอ.โจรออยู่ที่บ้านของยอนจู
แต่ยอนจูบอกว่าเธอปวดหัวและเหนื่อยมากจึงขอตัวขึ้นห้อง

แดฮยอนส่งข้อความไปง้อยอนจู แต่เธอก็ไม่ยอมตอบกลับและไม่ยอมรับสายแดฮยอน

โดชางและจีฮยอกนำรูปจากโทรศัพท์ไปให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบประวัติอาชญากร และรู้แล้วว่าบุคคลในภาพก็คือ โจซองแด เคยติดคุกสี่ปีข้อหาลักทรัพย์และทำร้ายร่างกาย

จีฮยอกต้องการให้อีอึนฮเยแอดมิทที่ รพ.เพื่อให้หมอตรวจโดยละเอียด แม้ว่าหมอจะคัดค้านว่าเป็นแค่อาการลมชักและไม่จำเป็นต้องแอดมิท จีฮยอกสั่งให้ตำรวจเฝ้าหน้าห้องของเธอในฐานะพยาน อีอึนฮเยไม่ให้ความร่วมมือกับจีฮยอกที่เขาต้องการจับพัคกอนโฮเข้าคุก จีฮยอกจึงขู่ว่าหลังจากออกจาก รพ.เขาจะจับเธอในข้อหาลักทรัพย์
 

เมื่อซองอุคเดินลากพลั่วเข้ามา และเห็นว่ากระเป๋าที่ซ่อนศพถูกเปิดออก ทำให้เขาระแวงว่ามีคนอยู่ในโกดังแห่งนี้ ซอคยองซึ่งแอบดูอยู่ ได้พยายามโทรหาโดวอนที่เพิ่งกระโดดออกมาจากรางรถไฟ เขายังมีอาการมึนงงเพราะบาดเจ็บที่ศีรษะและทำโทรศัพท์หล่นไว้ในราง เมื่อคว้าโทรศัพท์ได้ เขาจึงโทรกลับหาซอคยอง แม้จะเปิดระบบสั่นไว้ แต่ในความเงียบนั้น ทำให้ซองอุคได้ยินเสียงเรียกเข้า แต่ซอคยองไม่รับสาย แสงจากโทรศัพท์ของซอคยองท

คังแทเพิ่งเข้าใจว่า สาเหตุที่มุนยองตัดผม เพราะต้องการอิสระและไม่ต้องการเชื่อฟังแม่อีกต่อไปแล้ว เขาลูบผมเธอชมว่าเก่งและเขาภูมิใจในตัวเธอมาก มุนยองชวนคังแทไปเที่ยวเล่นที่ไหนก็ได้ เหมือนเจ้าหมาน้อยในฤดูใบไม้ผลิ

Subscribe to สปอยซีรีส์เกาหลีล่าสุด