Skip to main content

สปอยล์ตอนที่

16


มยอลมังกลับมาในฐานะมนุษย์ทั่วไปที่ไม่ใช่ความหายนะอีกต่อไปและใช้ชื่อว่าคิมซารัมตามที่ดงกยองเคยตั้งให้ เขาบอกว่าที่หายไปนั้น เขาไปอยู่ที่สวนของพระเจ้าและได้มาเกิดใหม่ ดงกยองทำให้ยอชินพอใจจึงทำให้เขาเติบโตมาอย่างดีและได้กลับมาอีกครั้ง ดอกไม้ทั้งหมดในสวนนั้นก็คือดงกยอง ซึ่งเขาและยอชินเป็นผู้ดูแล ซึ่งตัวเขาเองเคยเป็นเพียงผีเสื้อ แต่ว่าเเบ่งบานได้ก็เพราะยอมตายเพื่อเธอ

ในช่วงแรก ดงกยองกลัวว่ามยอลมังจะหายไปอีก จึงพาเขาไปด้วยทุกที่ ซอนกยองดีใจเมื่อได้พบมยอลมังอีกครั้ง ยอชินเป็นเด็กนักเรียนมัธยมชื่อว่าจีอึน และเริ่มเพาะต้นกล้าต้นใหม่ในกระถางอีกครั้ง

สปอยล์ตอนที่

15


สามเดือนผ่านไป อาการของดงกยองทุเลาลงจนกระทั่งหายเป็นปกติจนหมอแปลกใจ เมื่อใครๆ ถามถึงมยอลมัง เธอก็จะตอบว่าเขาไปในที่แสนไกลและยังไม่กลับมา แม้แต่ซนยอชินก็ไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว ดงกยองคิดว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเพียงแค่ฝันไป แต่เธอก็ยังคงคิดถึงมยอลมัง

จูอิกพยายาเกลี้ยกล่อมให้นักเขียนเจ้าชายน้อยเซ็นสัญญาร่วมงากับเขา แต่เจ้าชายน้อยอ้างว่าเขาเดบิวต์แล้วและไม่มีเวลาเขียนนิยาย นอกจากทัคดงกยองแล้ว เขาจะไม่ขอร่วมงานกับใครอีก จากนั้นจูอิกจึงโทรหาดงกยองต่อหน้าเจ้าชายน้อย เพื่อให้รู้ว่าเธอร่วมงานกับเขา จูอิกมอบหนังสือสัญญาไว้ให้เจ้าชายน้อยกลับไปคิดดูอีกที

สปอยล์ตอนที่

14


มยอลมังและดงกยองต่างก็ขอโทษกันและกันกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขาบอกให้เธอยอมรับว่ามันคือโชคชะตา จากนั้นเขาก็ไปส่งเธอที่โรงพยาบาลและได้เจอน้าซูจาซึ่งกลับมาจำเขาได้เช่นกัน มยอลมังบอกว่าเขากำลังจะแต่งงานกับดงกยอง

ฮยอนกยูหมดอาลัยตายอยากและเล่าให้ซอนกยองฟังว่าเขาโดนจีนาทิ้งแล้ว จูอิกแวะมาที่ร้านกาแฟเพื่อตามฮยอนกยูกลับบ้าน ซอนกยองจึงรู้ว่าหมายเลขหนึ่งและหมายเลขสองที่จีนาหมายถึงนั้นก็คือฮยอนกยูและชาจูอิก

สปอยล์ตอนที่

13


ชาจูอิกบอกกับฮยอนกยูว่า สาเหตุที่จูบจีนาก็เพราะต้องการไล่เธอไปและไม่อยากให้เธอนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้นเป็นเดือนเป็นปี เขาเก็บเรื่องนี้ไว้นานโดยไม่บอกฮยอนกยู เขาเองก็รู้สึกอึดอัดใจเช่นกัน ฮยอนกยูรู้สึกตัวเองไร้ค่าและเสียใจอยู่ทุกวินาทีที่หนีจีนาไปเรียนต่อแต่ไม่สำเร็จ ที่มาช้าเกินไป และที่ขอให้จูอิกช่วย

สปอยล์ตอนที่

12


มยอลมังกลับไปเป็นความหายนะดังเดิม ขณะที่ดงกยองตัดสินใจจะแอดมิตที่โรงพยาบาล ต้นกล้าในกระถางของซนยอชินเริ่มเหี่ยวเฉาลง มยอลมังและดงกยองเดินสวนกันในโรงพยาบาล แต่ทว่าพวกเขาจำกันไม่ได้ ดงกยองแวะไปเยี่ยมนักเขียนดัลโกนาซึ่งเธอสังเกตว่าดงกยองไม่สดใสเหมือนเดิม ดงกยองจำคำพูดที่เคยพูดกับดัลโกนาไม่ได้ จึงคิดว่าเป็นอาการหลงลืมที่เกิดจากโรคในสมองของเธอ

สปอยล์ตอนที่

11


ดงกยองและมยอลมังใช้เวลาอยู่ด้วยกันที่เกาะเชจู เธอเล่าเรื่องต่างๆ ที่ผ่านมาในชีวิต มยอลมังบอกตัวเองว่าเขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว ขณะที่ซนยอชินมองต้นกล้าในกระถางที่กำลังเติบโต ชาจูอิกขอลาออกจากงานเพราะไม่ต้องการไปง้อนักเขียนอีฮยอนตามที่ประธานพัคสั่ง และบอกประธานพัคว่าพ่อของเขาคือเจ้าของตึกแห่งนี้

สปอยล์ตอนที่

10


หลังจากที่มยอลมังบอกรักดงกยอง เธอจึงชวนให้คบกันโดยเริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป จีนาไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกของตัวเองที่ยังมีต่อฮีฮยอนกยู เมื่อเขามาขอคบกับเธออีกครั้ง ดงกยองบอกจีนาว่าจะคบกับมยอลมังและขอให้ช่วยปิดบังน้าเรื่องที่เธอเคยอยู่กับเขา

นักเขียนจีโจคิงพยายามจะจีบจีนา โดยอ้างว่าเธอก็อปปี้งานเขียนของเขา คำพูดหลายๆ อย่างทำให้จีนาไม่พอใจและมีปากเสียงกัน เธอระงับอารมณ์ไม่ไหวจึงขว้างโน๊ตบุ้คของชาจูอิกใส่นักเขียนจีโจคิง ชาจูอิกเข้ามาระงับเหตุการณ์และบอกจีนาให้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่เขา

สปอยล์ตอนที่

9


คังซูจากลับจากแคนาดาเพื่อมาดูแลดงกยอง หลังจากที่ได้รู้อาการป่วยของเธอจากซอนกยอง นอกจากนั้นเธอยังได้พบกับมยอลมังในฐานะแฟนของดงกยองอีกด้วย ดงกยองไม่อยากให้น้าของเธอเป็นห่วงจนมากเกินไป จึงขอให้มยอลมังปลอมเป็นหมอและอธิบายอาการของเธอเพื่อให้น้าสบายใจขึ้น

สปอยล์ตอนที่

8


มยอลมังไม่เข้าใจความรู้สึกของตนเองที่หยุดคิดถึงดงกยองไม่ได้ ก่อนที่จะเข้าไปสวมกอดเธอ จากนั้นเขาก็ตั้งใจจะเล่าให้เธอฟังทุกอย่างและโทษตัวเองที่เป็นสาเหตุของความโชคร้ายทั้งหลายของดงกยอง แต่เธอกลับบอกว่าเขาเป็นทั้งความทุกข์และความสุขของเธอซึ่งไม่ใช่ความผิดของเขาเลย

สปอยล์ตอนที่

7


หลังจากที่มยอลมังหายไปจากชีวิตของดงกยอง เธอคิดถึงเขาแต่ไม่รู้ว่าจะไปตามหาที่ไหน พัคยองหรือนักเขียนนามปากกาเจ้าชายน้อย เปลี่ยนใจกลับมาเขียนนิยายต่อ เพราะมยอลมังไปเข้าฝันขู่ให้เขาแต่งนิยายให้จบ ไม่เช่นนั้นก็จะเดบิวต์ไม่ได้

ซนยอชินนิมิตภาพชีวิตในอดีตส่วนหนึ่งของดงกยองให้มยอลมังได้ศึกษา เพื่อให้เขาตัดสินใจว่าควรกลับไปหาเธอหรือไม่ เพราะทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตของดงกยอง เกิดจากการมีตัวตนของเขา และการรับความรักจากเธอนั้นเป็นฝันที่ยิ่งใหญ่เกินไป

Subscribe to Doom At Your Service