Skip to main content

ชื่อเรื่อง : River Where The Moon Rises | The Moon Rising River | 달이 뜨는 강
แนว :  ประวัติศาสตร์ โรแมนติก
ช่อง : KBS2
จำนวนตอน : 20
ช่วงเวลาออกอากาศ : 15 กุมภาพันธ์ 2021 – 20 เมษายน 2021
วันเวลาออกอากาศ : จันทร์-อังคาร เวลา 19.30 น.

ดารานักแสดง

เรื่องย่อ River Where The Moon Rises

เรื่องราวของ องค์หญิงพยองกัง(คิมโซยอน) กับเจ้าโง่อนดัล(นาอินอู)
เป็นตำนานเหล่าขานสืบต่อกันมาของชาวเกาหลี เป็นนิทานพื้นบ้านที่รู้จักทั่วไป อ้างอิงจากประวัติศาสตร์ โดยเอามาตีความใหม่ผ่านสองตัวละคร
องค์หญิงพยองกังที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างนักรบ และเธอก็ตั้งใจที่จะเป็นกษัตริย์หญิงของโกคูรยอให้ได้ และอนดัลชายผู้ซื่อสัตย์และภักดีจนกลายเป็นคนโง่เขลาที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ

สปอย River Where The Moon Rises รายตอน

สปอยล์ตอนที่

1-2


โกวอนพโยข่มขู่พระเจ้าพยองวอนเรื่องการผูกขาดเกลือ พระองค์ทรงจำใจยอมเพราะบัลลังก์ของพระองค์อยู่ได้ด้วยการสนับสนุนของชนเผ่าทั้งห้า พระมเหสียอนทรงเกรงว่าต่อไปชนเผ่าทั้งห้าจะเป็นภัยต่อราชวงศ์ จึงตัดสินพระทัยที่จะออกลาดตระเวนแผ่นดิน

องค์หญิงพยองกังแอบได้ยินโกวอนพโยและพระสนมจินคุยกัน พวกเขาสงสัยว่าพระมเหสีอาจมีแผนการบางอย่างในการเสด็จออกลาดตระเวนครั้งนี้ หลังจากที่เขาได้สิทธิการผูกขาดเกลือไปแล้ว จากนั้นโกวอนพโยได้มอบจดหมายใส่ร้ายพระมเหสีเพื่อให้สนมจินนำไปซ่อนไว้ที่ตำหนักของพระนาง ในระหว่างที่เสด็จออกนอกวัง ทั้งนี้เพื่อเป็นโอกาสให้สนมจินได้ขึ้นเป็นพระมเหสีอีกด้วย


สปอยล์ตอนที่

3-4


อนดัลคิดว่ายอมกาจินเป็นนักฆ่าที่ช่วยชีวิตเขาโดยการทำร้ายคนอื่น แต่นางบอกว่าทำงานในวัง แต่เกิดเดินหลงทางในป่าระหว่างที่เพิ่งกลับมาจากบ้าน จากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกันไป อนดัลอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนในหุบเขากับแม่ผู้ตาบอด ซึ่งขอให้เขาอยู่อย่างคนโง่ไปตลอดชีวิต โดยไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก

ตอนนี้ชนเผ่าทั้งห้าหรือที่เรียกว่าชอนจูบัง ไม่มีใครภักดีต่อพระราชา เพราะพระองค์ได้แต่เมามายและหมกมุ่นอยู่กับสตรี จะคงเหลือก็เพียงพวกที่อยู่ในวังเท่านั้น โกวอนพโยวางแผนที่จะโจมตีพระราชาในวันพระราชพิธีอาลัยพระมเหสีผู้ล่วงลับ


สปอยล์ตอนที่

5-6


เมื่อกลับไปถึงชอนจูบัง กาจินยอมรับผิดที่ทำงานไม่สำเร็จและขอให้ปล่อยตัวยอมดึกพ่อของนาง จากนั้นนางจึงถามหัวหน้าถึงตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง แต่หัวหน้าบอกเพียงว่านางคือนักฆ่าที่ฝีมือดีที่สุด และต่อให้ความทรงจำของนางกลับคืนมา มันก็จะไม่มีอะไรเปลี่ยน ในเมื่อหัวหน้าไม่ยอมบอก กาจินจึงคิดจะหาคำตอบด้วยตัวเอง จากนั้นหัวหน้าก็โปรยผงหลับและขังนางไว้


สปอยล์ตอนที่

7-8


พระเจ้าพยองวอนคิดว่าตนเองเห็นผีองค์หญิงพยองกัง จึงเรียกทหารเข้ามาช่วย องค์หญิงหนีกลับออกมาทางห้องลับ นางในกงซอนดีใจที่องค์หญิงยังมีชีวิตอยู่และขอให้นอนค้างที่ตำหนัก แต่องค์หญิงบอกว่าตนเองมีเรื่องอื่นที่ต้องทำ เมื่อพบโกกอนขณะที่กำลังจะออกนอกวัง นางขอให้ปล่อยนางไปเพื่อความอยู่รอดของทั้งคู่ มิเช่นนั้นคนใดคนหนึ่งจะต้องตาย โกกอนขอให้องค์หญิงกลับมาในฐานะองค์หญิง ไม่ใช่นักฆ่า มิเช่นนั้นเขาก็จำเป็นต้องฆ่านาง


สปอยล์ตอนที่

9-10


หลังจากโกกอนทูลเรื่ององค์หญิงพยองกัง พระเจ้าพยองวอนก็เสด็จไปที่ตำหนักมกรยอนบ่อยๆ และเลิกเมามายทั้งสุราและยา ทำให้สนมจินแปลกใจและเล่าให้โกวอนพโยฟัง โกวอนพโยคิดว่าฝ่าบาททรงหมกมุ่นกับเรื่องผีองค์หญิง เขาจึงอยากจะทำให้เรื่องนี้เป็นจริงเสียเลย


สปอยล์ตอนที่

11-12


ดูจุงซูบอกกาจินเรื่องทาราจินกับทาราซานที่ถูกโกวอนพโยจับได้ เพื่อกระตุ้นให้นางกลับชอนจูบังและไปช่วยพวกเขา แต่กาจินบอกว่านางต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบที่หมู่บ้านแห่งนี้ ถึงแม้ว่าทาราจินและทาราซานโดนซ้อมอย่างหนัก แต่พวกเขาก็ไม่ยอมรับว่าเป็นคนของชอนจูบัง

ขณะที่ชาวบ้านทุกคนกำลังดีใจที่มีน้ำใช้ อนดัลสังเกตเห็นกาจินเหม่อลอยและครุ่นคิดอะไรบางอย่าง พระเจ้าพยองวอนไม่ทรงเมามายเหมือนเช่นก่อนและคิดถึงองค์หญิงพยองกัง องค์รัชทายาทโกวอนทูลเสด็จพ่อว่าจำองค์หญิงไม่ค่อยได้แล้ว นอกจากครั้งสุดท้ายที่ออกลาดตระเวนกับเสด็จแม่ องค์หญิงได้มอบลูกกวาดไว้ให้องค์ชาย


สปอยล์ตอนที่

13-14


องค์หญิงพยองกังเข้าเฝ้าพระมเหสีจินและได้พบองค์ชายกอนมู แต่องค์หญิงจ้องหน้าองค์ชายราวกับรู้ว่าไม่ใช่สายเลือดของพระเจ้าพยองวอน เพราะพ่อที่แท้จริงนั้นคือโกวอนพโย องค์รัชทายาทโกวอนไม่ยอมพบหน้าองค์หญิง เพราะเรื่องที่สนมจินเคยบอกว่า องค์หญิงไม่ใช่พี่สาว และไม่ใช่สายเลือดของเสด็จพ่อ

อนดัลได้รับการปล่อยตัวและพาทาราจินกับทาราซานกลับหมู่บ้านหุบเขาผีด้วยกัน ทุกคนในหมู่บ้านได้รับรู้แล้วว่ายอมกาจินคือองค์หญิงพยองกัง แม่ของอนดัลบอกให้เขาตัดใจจากนาง


สปอยล์ตอนที่

15-16


โกกอนนำความเข้าทูลฝ่าบาทเรื่องที่องค์หญิงแฝงตัวอยู่ในกลุ่มเชลยสาว อนดัลและพุงแกพาทาราจินและทาราซานเข้าเมืองเพื่อสอบถามเรื่องซงฮวาดัง แต่ไม่มีใครรู้เลย โกกอนนำคนไปพังร้านของแฮโมยงและสอบทางเส้นทางที่กลุ่มเชลยสาวเดินทางไปโจวเหนือ เขาต่อว่าโมยงที่ขายผู้หญิงให้กับชิลลา แต่โมยงบอกว่าเงินส่วนแบ่งครึ่งหนึ่งก็เป็นของโกวอนพโย อนดัลแวะไปที่ร้านของนาง จึงได้พบโกกอนที่นั่น และได้รู้ว่าองค์หญิงอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย แฮโมยงไม่ยอมบอกเส้นทางกับโกกอน แต่อนดัลซึ่งเป็นผู้ชำนาญเส้นทางในป่า จึงบอกว่าพวกนั้นต้องใช้เส้นทางกระรอกแน่ๆ เพราะเป็นเส้นทางที่พวกชิลลาชอบใช้ จากนั้นโกกอนจึงสั่งให้ทหารจับแฮโมยงและขอให้อนดัลช่ว


สปอยล์ตอนที่

17-18


องค์หญิงพยองกังรู้ดีว่าโกวอนพโยต้องการอำนาจมากกว่าเดิม จึงขู่บังคับพระเจ้าพยองวอนให้ทรงยินยอมจัดงานอภิเษกสมรส แต่เขากลับบอกว่าทำเพื่อองค์หญิง เพื่อไม่ให้นางก่อเรื่องได้อีก มิเช่นนั้นก็จะมีจุดจบเช่นเดียวกับอดีตพระมเหสียอน พระเจ้าพยองวอนทรงยอมรับและขอโทษองค์หญิงที่โดนโกวอนพโยขู่บังคับ แต่เพราะพระองค์ทรงต้องการปกป้องชีวิตขององค์หญิงและองค์รัชทายาทในทุกทางที่จะทำได้ในฐานะพ่อคนหนึ่ง


สปอยล์ตอนที่

19-20


โกวอนพโยสั่งสอนโกกอนว่า ถึงแม้จะฆ่าดัลหรือเผาหมู่บ้านหุบเขาผีทิ้ง ก็ไม่อาจครอบครององค์หญิงได้ แต่ให้รอจังหวะที่ดีและหาความชอบธรรมให้ได้เสียก่อน และอีกไม่นานโกกอนจะต้องไปอยู่ชายแดนแสนไกลตามคำสั่งของพ่อ

พระเจ้าพยองวอนทรงทราบดีว่าโกกอนแตกต่างต่างจากพ่อของเขาและจงรักภักดีต่อราชวงศ์ เมื่อทรงทราบว่าเขาจะไปอยู่ชายแดน จึงมีรับสั่งให้เข้าเฝ้าเพื่อจะแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าองครักษ์คนใหม่ แต่เหนือสิ่งอื่นใดนั้นโกกอนจะต้องทำให้พระองค์และองค์รัชทายาทไว้ใจเสียก่อน


สปอยล์ตอนที่

21-22


โกกอนรู้แล้วว่าแฮโมยงคือสายลับของชิลลา แต่เขาก็ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับพ่อ โกวอนพโยสั่งให้โกกอนจับตาดูองค์หญิงให้ดี เพราะการไปอยู่กับดัลที่เผ่าซุนโน นางต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่าง โกวอนพโยคิดว่าเมื่อได้จังหวะที่ดี เขาก็จะถอนรากถอนโคนเผ่าซุนโนทิ้ง

เมื่อถูกแม่จับได้ว่าฝึกเรียนดาบ ดัลจึงบอกว่าเขาต้องการเป็นแม่ทัพที่เก่งกาจเหมือนกับพ่อ แต่แม่ของเขาบอกว่านั่นไม่ใช่ความต้องการของแม่ทัพอนฮยอบ คุณนายซายังคงโกรธดัลจนไม่ยอมกินข้าว กาจินจึงบอกให้ดัลไปคุยกับแม่ตามความรู้สึกจริงๆ ในใจ ดัลยังคงยืนกรานเจตนาเดิมของเขา คุณนายซาจึงไม่อาจทัดทานได้


สปอยล์ตอนที่

23-24


การใช้ดาบฆ่าคนครั้งแรก ทำให้ดัลรู้สึกผิด แม้กาจินจะปลอบใจว่าเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ เพราะโกวอนพโยส่งคนเหล่านั้นมาฆ่าพวกเขา และดัลก็ได้ช่วยชีวิตนางและแม่เอาไว้ คุณนายซาปลอดภัยเพราะลูกธนูไม่โดนจุดสำคัญ

โกกอนยังไม่ได้คำตอบจากแฮโมยงว่านางเป็นสายลับให้ชิลลาตั้งแต่เมื่อไร หรือว่านางเป็นชาวชิลลาอยู่แล้วกันแน่ แม่ทัพโกซังชอลยังไม่ตายจากปลายดาบของดัล แต่เขาบาดเจ็บสาหัสกลับมา โกกอนไม่พอใจที่พ่อส่งคนไปฆ่าองค์หญิงโดยไม่บอกเขา โกวอนพโยยืนกรานว่าเขาจะกำจัดคนที่เป็นเสี้ยนหนามแผนการของเขาทั้งหมด


สปอยล์ตอนที่

25-26


แม้สุขภาพของพระเจ้าพยองวอนไม่สู้ดีนัก แต่พระองค์และองค์รัชทายาทตัดสินพระทัยจะนำทัพเพื่อทำสงครามกับกองทัพโจวตอนเหนือที่กำลังบุกชายแดน โดยรวมกองทัพทั้งหมดที่มีกับกองทัพของสภาเผ่าทั้งห้า

กาจินและหัวหน้าซาอุนอัมตัดสินใจที่จะร่วมรบครั้งนี้ด้วย นอกจากเป็นการช่วยเหลือโครกูรยอแล้ว หากได้ชัยชนะกลับมา เผ่าซุนโนก็จะได้ความดีความชอบและกลับมาฟื้นฟูอีกครั้ง คุณนายซามอบชุดเกราะของท่านแม่ทัพอนอยอบให้กับอนดัลเพื่อใส่ออกไปรบในครั้งนี้


สปอยล์ตอนที่

27-28


ดัลและกาจินไปช่วยพระเจ้าพยองวอนและองค์รัชทายาทได้ทัน กาจินต่อสู้กับดูจุงซอแต่ก็ไม่อาจฆ่าเขาได้เพราะสำนึกในบุญคุณที่เคยเลี้ยงดู ต่อมาดูจุงซอถูกขังคุก หมอหลวงถวายยาถอนพิษให้ฝ่าบาทและองค์รัชทายาทจนพ้นขีดอันตราย

กาจินให้ดัลเดินทางไปหุบเขาผีคนเดียว เพื่อชวนเผ่าซุนโนมาอยู่ที่พยองยาง ส่วนนางจะสืบว่าใครอยู่เบื้องหลังดูจุงซอและใครเป็นคนข่มขู่ฝ่าบาท


สปอยล์ตอนที่

29-30


หลังจากที่องค์หญิงพิสูจน์ได้ว่าพระมเหสีจินและโกวอนพโยเป็นชู้กัน นางก็ขอให้พระมเหสีจินออกจากวังไปเงียบๆเพื่อเห็นแก่องค์ชายกอนมู ส่วนโกวอนพโยจะต้องมอบบางอย่างเพื่อนาง ต่อมาพระมเหสีจินทูลลาฝ่าบาทโดยอ้างว่าจะไปพักฟื้นร่างกายและสวดภาวนาที่วัดฮอบ็อบ

องค์หญิงไม่โกรธนางในกงซอนที่ตกเป็นทาสรับใช้โกวอนพโย เพราะรู้ดีว่านางไม่มีทางเลือกเมื่อเขาใช้เรื่ององค์รัชทายาทมาขู่ แต่ต่อไปนี้ห้ามหลอกลวงนางอีก และไม่นำเรื่องการคบชู้ของพระมเหสีไปทูลฝ่าบาท


สปอยล์ตอนที่

31-32



หลังจากเสร็จธุระที่ป้อมฮวังจู โกซังชอลก็ถูกลูกน้องของโกกอนสังหารตามคำสั่งของเขา โกกอนโกหกพ่อว่าองค์หญิงติดสินบนโกซังชอล เมื่อถูกจับได้จึงคิดจะหลบหนีและสู้กับลูกน้องของเขาจนตาย โกวอนพโยเชื่อตามที่ลูกบอก และเกรงว่าเรื่องการติดสินบนนี้จะมีผลต่อเผ่าคเยรู โกกอนส่งจดหมายถึงแฮโมยงและบอกว่าเขากำจัดโกซังชอลแล้ว และตอนนี้พวกเขาทั้งคู่จะต้องเก็บตัวกันสักพัก แม้ว่าจะคิดถึงกันเพียงใดก็ตาม แฮโมยงส่งจดหมายถึงองค์หญิงเพื่อบอกว่านางพบดูจุงซอแล้ว และนี่คือการแสดงความภักดีต่อองค์หญิงเป็นครั้งสุดท้าย แฮโมยงหวังว่าองค์หญิงจะต้องมาพบนางตามแผน จากนั้นนางก็จะโรยผงนอนหลับและสังหารองค์หญิงทันที


สปอยล์ตอนที่

33-34


พระเจ้าพยองวอนตัดสินพระทัยจะประหารโกวอนพโยและโกกอนในวันรุ่งขึ้น มาดามซาและหนูน้อยวอลเดินทางมาหาดัลที่พยองยาง เมื่อได้เข้าเฝ้าพระเจ้าพยองยาง มาดามซาจึงทูลขออนุญาตให้ดัลกลับไปกับนางเพื่อใช้ชีวิตอย่างอิสระตามเดิม ดัลไม่พอใจที่แม่ทูลขอแบบนั้น เพราะเขาต้องการอยู่กับกาจินที่นี่ กาจินเห็นมาดามซาไอเป็นเลือด จึงให้นางพักรักษาตัวและนำสมุนไพรอย่างดีมาให้ดื่ม มาดามซาขอให้กาจินรับปากว่าจะปกป้องดัลตลอดไป


สปอยล์ตอนที่

35-36



องค์รัชทายาทโกวอนหรือพระเจ้ายองยางในปัจจุบัน ทรงไม่พอพระทัยที่ถูกกาจินตำหนิในท้องพระโรงต่อหน้าเสนาบดี ทรงคิดว่านางอวดเก่งที่ชนะศึกกลับมาและชาวเมืองต่างซาบซึ้งที่นางช่วยเหลือพระราชาผู้เป็นน้องชาย แม้กาจินจะทูลว่านางไม่ได้คิดเช่นนั้นก็ตาม พระเจ้ายองยางจึงปลดนางออกจากตำแหน่งในกองทัพเพราะยังเห็นแก่ความเป็นพี่น้อง

พุงแกและทาราจินแต่งงานกันแล้ว ขณะที่ดัลใช้ชีวิตตามลำพังและยังคงเห็นภาพหลอนของแม่ แม้ในใจจะคิดถึงกาจินตลอดเวลา แต่เขากลัวว่าการได้พบกับนาง จะทำให้เกิดการนองเลือดขึ้นอีก พุงแกแวะไปหาดัลทุกครั้งเมื่อเปลี่ยนฤดูกาลและขอให้เขากลับไปอยู่กับองค์หญิงที่วัง แต่ดัลปฏิเสธ


สปอยล์ตอนที่

37-38


องค์หญิงบอกให้โกกอนกลับชิลลาและขอให้ลืมเรื่องราวทั้งหมดที่โคกูรยอ แต่โกกอนบอกว่าเขามาที่นี่เพราะอยากตาย ในกลางดึกใต้เท้าจินพีลนำลูกธนูไปถวายฝ่าบาทและทูลว่ามันคือลูกธนูที่โกวอนพโยใช้สังหารพระมเหสียอน ฝ่าบาทจึงทรงตัดสินพระทัยว่าจะประหารโกกอน องค์หญิงจึงรีบพาโกกอนแลละแฮโมยงหนีโดยผ่านทางห้องลับของนาง ฝ่าบาทไม่พอพระทัยจึงสั่งขังองค์หญิงและส่งทหารออกตามหาโกกอน ต่อมาเผ่าซุนโนถูกจับข้อหากบฏ เพราะฝ่าบาททรงเชื่อว่าเป็นแผนการขององค์หญิง


สปอยล์ตอนที่

39-40


คิมชาซึงทูลพระเจ้าจินฮึงให้กำจัดสองพ่อลูกแฮจีวอลและแฮโมยง นอกจากสองคนนี้แล้วพระองค์ยังทรงตั้งพระทัยว่าจะกำจัดโกกอนด้วยเช่นกัน ใต้เท้าแฮจีวอลตำหนิลูกสาวที่หลงรักโกกอนจนมองไม่เห็นจุดจบของเขา แต่โมยงบอกว่าความรักของนางจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

พระเจ้ายองยางทรงลงโทษพระมเหสีจินด้วยการเนรเทศออกจากวังหลวง ขณะที่พระองค์เองทรงนำกำลังเสริมไปช่วยอนดัลและองค์หญิงที่ป้อมอาดัน ระหว่างทางพระองค์ได้รับข่าวดีว่าดัลสามารถกอบกู้ป้อมอาดันกลับคืนมาได้แล้ว แต่ทรงกังวลว่าหากกองทัพหลักของชิลลามาถึง สถานการณ์จะยิ่งแย่ลงกว่านี้